209 Live

تو که میشناسی درد تو شهرامو

تو که میفهمی معنیه یه هامو

تو که بارنج کشیدی بدن زخمیمو

تو که دیدی یه شبه برفر و موهامو

بدنم مهلک یه شیعه یه شلاخ شد

من اگه خست شبیه تن ایران بودم

من اگه لحظه پایانی انسان بودم

خاطرات تو منو زنده نگه داشته نوز

وسط بی تو ترین نقطه زندان بودم

که به یاد تن گرم تو تنم داخ شد

با لبات فاتح هر غمی و می خونم

من به آرامش وحشی چشات مدیونم

یه پناهنده یه ترسیده یه تنهامم

پشت مرز تن تو تا به عبد میمونم

منو از این غم جاودان آزاد کن

تو که باشی پیش من خند به دردان میزنم

اتا اون لحظه که از شکنجه ها جون میکنم

تو دلیل سبز ریشمی تو خاک این کبی

چرا خمش غامت هم زرد بشه روح و تنم

که جواب موندن هم ارسر ساخ شد

اگه فردایی باشه من با تو می سازم

برده من وقتیه که به تو می بازم

توی این روزای شوم شده کل آرزوم

روز آزادی بیاد عبس بشم

تو بغلت بین دستات برسم به عوج پروازم

بلوات فاتح یه هر غمی و میخونم

من دارامش وحشیه چشاد مدیونم

یه پنانده یه ترسیده یه تنام

اما پشت مرز تن تا تا بهبد میمونم

منو از این غم جاودان آزاد کن

با لبات فاتحه هر غمی و میخونم

من به آرامش وحشی چشاد مدیونم

یه پناهنده یه ترسیده یه تنامم

ما پشت مرز تن تا به عبد میمونم

منو از این غم جاودان آزاد کنم