Timarestane Dahe 60 (Piri)

یه خود پیری

ممن امریکایی اجابه به جذب ات کرد نفست زده دفنه نسله ما محلقه

مثل حادث قبل رخ دادن یا اتفاق قبل افتادن نادره

شاکیت حال قشت ترک قافل نشسته میزنه به دل فاجعه قریبی نکن

میشه سیماره مشتی دست و پوزنچی بچه نافه

پیمارستان دعش هستیم تهران بحشی دل دویران تنه و بارست

نسله ما به گله میگه آرام بخش نلافت میشه مرتکیم

به می گرده و با خ ок過ف جوانیم

در حائد نوشکم مثل شوخ بstarterوانی

من از آتیش اومدم و به آتیش می‌رم

پخمان بست اشف و پل ار حالیش

به می گرده و با خ انج از آتیش اومدم و به آتیش می‌رم

پخمان بست اشف و پل ار حالیش

یکی بوده همیشه از گوچه را می‌رفت

مهم نبود براش کسی چپ نگاه می‌کرد

زمینی ها زمین هم بخورند گش

نه یه تیک نون داشت شارتی که میکرد

به کی بود سوتون بود واسه رفیقاش

بارون بود تو تشنگیهاش

ار رویه قسله میساخ میگفت

با عشق زیاد ولی کابوساشو همیشه

نصفه میزاش

شهر رو که از زرتفا میدید میگشت

دوتا آدم ببینه لاتی ظلمی زد

به ملک هود میگفت خدا کهی استفا میدی

که شیطون بتونه راحت بمیره

واسه هنگ میزد به ماه پشت شیشه

میگفم شب توی کریزه یکی اما کشله میشه

خونو هر رو مشتش پاک میکنه

و هی تو دیوار میکوه یه مشت دیگه

قمه پی خالی کردنه چپ

هم یکی سر سفریکی تای سفر

یکی سینه گیز بیرفت کپ شرح

یه نسل پس تری شده توی مانستان دشت

مگه نه

نمیشه قلط هم دازه زایر قصد غیرتیه

ولی عاشق جنده هنوزم

توفانی صاحل فکر شهر میترک

وقت در میرز آمن شهرش

خود پیری